តើបច្ចេកវិទ្យា TRILL និង SPB ជួយអ្វីខ្លះដល់ Spine-Leaf?

 នៅក្នុងស្ថាបត្យកម្មបណ្តាញ Spine-and-Leaf បច្ចេកវិទ្យា TRILL (Transparent Interconnection of Lots of Links) និង SPB (Shortest Path Bridging) ត្រូវបានប្រើប្រាស់ដើម្បីជំនួសប្រព័ន្ធចាស់ STP (Spanning Tree Protocol) ដែលតែងតែមានបញ្ហាច្រើន។

បច្ចេកវិទ្យាទាំងពីរនេះជួយដល់ Spine-Leaf តាមរយៈចំណុចសំខាន់ៗដូចខាងក្រោម៖

• បង្កើនសមត្ថភាព (Performance) និងប្រព័ន្ធបម្រុងទុក (Redundancy)៖ ពួកវាទាញយកអត្ថប្រយោជន៍ពីការតភ្ជាប់ខ្សែកាបច្រើនខ្វែងគ្នា (Redundant links) ដើម្បីបង្កើនល្បឿន និងភាពរឹងមាំរបស់ប្រព័ន្ធ ដោយមិនបង្កើតឱ្យមានបញ្ហាជាន់គ្នា ឬ Switching loops នោះឡើយ។
• បើកដំណើរការគ្រប់ផ្លូវតភ្ជាប់ទាំងអស់៖ ជាក់ស្តែង បច្ចេកវិទ្យា SPB ដំណើរការដោយរក្សាទុកគ្រប់ផ្លូវតភ្ជាប់ទាំងអស់ (All potential paths) ឱ្យនៅសកម្មជានិច្ច (Active) ព្រមទាំងជួយរៀបចំលំហូរទិន្នន័យកាត់តាមផ្លូវទាំងនោះកុំឱ្យមានការវិលជុំ (Loops) ដែលនេះជួយធ្វើឱ្យប្រសើរឡើងយ៉ាងខ្លាំងដល់ដំណើរការនៃប្រព័ន្ធបណ្តាញទាំងមូល។
• ភាពឆបគ្នាកម្រិតខ្ពស់៖ បច្ចេកវិទ្យាទាំងនេះ (ដូចជា SPB ជាដើម) ដំណើរការនៅស្រទាប់ទី៣ (Layer 3) ជំនួស ឬបន្ថែមពីលើស្រទាប់ទី២ (Layer 2) ដែលធ្វើឱ្យពួកវាកាន់តែមានភាពឆបគ្នាទៅនឹងបច្ចេកវិទ្យាផ្សេងៗ ជាពិសេសពិធីការតភ្ជាប់ដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់នៅលើប្រព័ន្ធបណ្តាញរក្សាទុកទិន្នន័យ (Storage networks) តែម្តង។

តើ Spine-Leaf architecture ដំណើរការយ៉ាងដូចម្តេច?

យោងតាមឯកសារ ស្ថាបត្យកម្ម Spine-and-Leaf (ដែលគេស្គាល់ថាជា Collapsed core architecture ឬ CLOS network) គឺជាការរចនាបណ្តាញជំនាន់ថ្មី ដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងដើម្បីជំនួសរចនាសម្ព័ន្ធបណ្តាញ ៣ ស្រទាប់បែបប្រពៃណី ដោយធ្វើការបង្រួមស្រទាប់ Core និង Distribution បញ្ចូលគ្នាទៅជាស្រទាប់តែមួយហៅថា Spine។ វាត្រូវបានគេប្រើប្រាស់ស្ទើរតែទាំងស្រុងនៅក្នុងប្រព័ន្ធ Data Center ព្រោះវាផ្តល់នូវល្បឿនលឿនកម្រិតខ្ពស់។
ដំណើរការនៃការរៀបចំ និងការបញ្ជូនទិន្នន័យក្នុងស្ថាបត្យកម្មនេះមានលក្ខណៈដូចខាងក្រោម៖

• ស្រទាប់ Spine (ឆ្អឹងខ្នង)៖ ដើរតួជាបណ្តាញកណ្តាល (Backbone) ដ៏លឿនបំផុត និងមានតួនាទីត្រឹមតែតភ្ជាប់ទៅកាន់គ្រប់ម៉ាស៊ីន Leaf switches ទាំងអស់ក្នុងទម្រង់ជាបណ្តាញ Mesh តែប៉ុណ្ណោះ។ ម៉ាស៊ីន Spine switches មិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យតភ្ជាប់គ្នាឯងនោះទេ ហើយជាទូទៅវាប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យា OSI layer 3 សម្រាប់រៀបចំចរាចរណ៍ទិន្នន័យ។

• ស្រទាប់ Leaf (ស្លឹក)៖ មានតួនាទីតភ្ជាប់ផ្ទាល់ទៅកាន់ម៉ាស៊ីនមេ (Servers) ឬឧបករណ៍ចុងក្រោយនានា ហើយវាអាចប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យា Layer 2 ឬ Layer 3 បាន។

• លក្ខខណ្ឌនៃការតភ្ជាប់ និងលំហូរទិន្នន័យ៖ ម៉ាស៊ីន Leaf switch មិនអាចទាក់ទង ឬតភ្ជាប់ទៅកាន់ Leaf switch មួយផ្សេងទៀតដោយផ្ទាល់បានឡើយ ពោលគឺរាល់ទិន្នន័យទាំងអស់ត្រូវតែរត់កាត់ស្រទាប់ Spine ជាដាច់ខាត។ ចំណែកឯម៉ាស៊ីនមេ (Servers) ក៏មិនអាចភ្ជាប់ទៅកាន់ Spine ដោយផ្ទាល់បានដែរ គឺត្រូវឆ្លងកាត់ Leaf ជានិច្ច។ ការធ្វើបែបនេះធានាថា រាល់ការបញ្ជូនទិន្នន័យពី Leaf មួយទៅកាន់ Leaf មួយទៀតគឺត្រូវចំណាយការលោតតែ ២ តង់ប៉ុណ្ណោះ (two hops) ទោះបីជាពួកវានៅទីតាំងណាក៏ដោយ។

អត្ថប្រយោជន៍ចម្បងៗរបស់ស្ថាបត្យកម្ម Spine-Leaf រួមមាន៖

• កាត់បន្ថយភាពយឺតយ៉ាវ (Decreased latency)៖ ដោយសារគ្រប់ Leaf ភ្ជាប់ទៅកាន់គ្រប់ Spine ធ្វើឱ្យទិន្នន័យធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់ឧបករណ៍តិចតង់ជាងមុន (Fewer hops)។

• ប្រព័ន្ធបម្រុងទុកដ៏រឹងមាំ (Improved redundancy)៖ ដោយសារការតភ្ជាប់ជាទម្រង់ Mesh ប្រសិនបើមានខ្សែភ្ជាប់ណាមួយដាច់ វានៅតែមានប្រព័ន្ធបម្រុងទុកដើម្បីបន្តដំណើរការបាន។

• បង្កើនសមត្ថភាព និងភាពទូលំទូលាយ (Increased performance and scalability)៖ វាជំនួសប្រព័ន្ធ STP ដ៏មានបញ្ហាច្រើន មកប្រើបច្ចេកវិទ្យាថ្មីៗដូចជា TRILL និង SPB វិញ ព្រមទាំងផ្តល់នូវផ្លូវឆ្លងកាត់ច្រើន ធ្វើឱ្យប្រព័ន្ធមិនងាយកកស្ទះនៅពេលពង្រីកធំ។

• សុវត្ថិភាពខ្ពស់ និងចំណាយតិច (Increased security and Reduced expense)៖ អនុញ្ញាតឱ្យមានការត្រួតពិនិត្យសុវត្ថិភាពចរាចរណ៍ទិន្នន័យបានគ្រប់ទិសដៅ រួមទាំងចរាចរណ៍រវាងម៉ាស៊ីននិងម៉ាស៊ីនក្នុងបណ្តាញផ្ទៃក្នុង (East-west traffic) ហើយផ្នែករឹងរបស់វាក៏មានតម្លៃថោកជាងម៉ាស៊ីនក្នុងទម្រង់ ៣ ស្រទាប់ចាស់ផងដែរ។

North-South traffic និង East-West traffic

 នៅក្នុងប្រព័ន្ធបណ្តាញ (Networking) ពាក្យថា North-South traffic និង East-West traffic ត្រូវបានប្រើប្រាស់ដើម្បីពិពណ៌នាពីទិសដៅនៃចរាចរណ៍ទិន្នន័យ៖

• East-West Traffic (ចរាចរណ៍ទិន្នន័យពីកើតទៅលិច)៖
  • សំដៅលើលំហូរចរាចរណ៍ទិន្នន័យរវាងឧបករណ៍ឬម៉ាស៊ីនដែលស្ថិតនៅក្នុងបណ្តាញមូលដ្ឋានតែមួយ (local segment) ឬនៅក្នុង Data Center ជាមួយគ្នា។
  • ឧទាហរណ៍៖ ការបញ្ជូនទិន្នន័យរវាង Web server និង Database server ដែលស្ថិតនៅក្នុង Data Center តែមួយ, ការថតចម្លងទិន្នន័យ (database replication), ការផ្ទេរឯកសារ (file transfers), និងការប្រាស្រ័យទាក់ទងរវាងកម្មវិធីក្នុងម៉ាស៊ីន (interprocess communication) ជាដើម។
  • ចរាចរណ៍ប្រភេទនេះជាទូទៅមិនឆ្លងកាត់ចេញទៅក្រៅបណ្តាញនោះទេ ដោយវាធ្វើចរាចរណ៍ត្រឹមតែកម្រិត Access ឬ Distribution layers តែប៉ុណ្ណោះ។ វាក៏ត្រូវបានគេហៅថាជាចរាចរណ៍តាមទិសផ្ដេក (lateral traffic) ផងដែរ។
• North-South Traffic (ចរាចរណ៍ទិន្នន័យពីជើងទៅត្បូង)៖
  • សំដៅលើលំហូរចរាចរណ៍ទិន្នន័យដែលត្រូវធ្វើដំណើរចេញពីបណ្តាញមូលដ្ឋាន ដើម្បីទៅកាន់គោលដៅខាងក្រៅ ពោលគឺចរាចរណ៍ដែលចេញចូលរវាងបណ្តាញផ្ទៃក្នុង (internal network) និងអ៊ីនធឺណិត (Internet)។
  • ឧទាហរណ៍៖ នៅពេលដែលអ្នកប្រើប្រាស់ (Web clients) ពីអ៊ីនធឺណិត ស្នើសុំទាញយកព័ត៌មានពី Web server ដែលស្ថិតក្នុង Data Center របស់អ្នក។ ទិន្នន័យដែលចូលមកបណ្តាញផ្ទៃក្នុង (Southbound) និងចេញទៅក្រៅបណ្តាញ (Northbound) ត្រូវរត់ឆ្លងកាត់ឧបករណ៍ Router និង Firewall ជានិច្ច។
  • ចរាចរណ៍ប្រភេទនេះត្រូវឆ្លងកាត់ឧបករណ៍ Switch ជាច្រើនតង់ និងរត់កាត់គ្រប់ស្រទាប់នៃរចនាសម្ព័ន្ធប្រព័ន្ធបណ្តាញ ហើយវាគឺជាចំណុចដ៏សំខាន់បំផុតមួយដែលទាមទារការរឹតបន្តឹងសុវត្ថិភាពយ៉ាងតឹងរ៉ឹងបំផុត។

លម្អិតទាក់ទិននឹង Disaster Recovery នៅក្នុងបន្ទប់ Server

នៅក្នុងនាមជាអ្នកជំនាញ IT ដែលគ្រប់គ្រងបន្ទប់ Server ដែលមាន Dell Server ដំណើរការដោយ VMWare ESXi (មានម៉ាស៊ីននិម្មិតដូចជា AD, DNS, និង File Server) ការរៀបចំ Disaster Recovery (DR) គឺជាដំណើរការចាំបាច់បំផុតដើម្បីធានាថាប្រព័ន្ធហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ IT របស់អ្នកអាចដំណើរការឡើងវិញបានយ៉ាងរហ័ស ក្រោយពេលមានគ្រោះមហន្តរាយ (ដូចជាគ្រោះធម្មជាតិ ឬការវាយប្រហារតាមសាយប័រ)។

ខាងក្រោមនេះគឺជាអ្វីដែលអ្នកត្រូវធ្វើលម្អិតទាក់ទងនឹង Disaster Recovery សម្រាប់ប្រព័ន្ធរបស់អ្នក៖

១. ការកំណត់គោលដៅនៃការសង្គ្រោះទិន្នន័យ (RPO និង RTO) អ្នកត្រូវកំណត់ឲ្យបានច្បាស់លាស់ជាមួយថ្នាក់គ្រប់គ្រងនូវសូចនាករទាំងពីរនេះ៖

RPO (Recovery Point Objective): តើទិន្នន័យប៉ុន្មានដែលស្ថាប័នអាចទទួលយកបានក្នុងការបាត់បង់? ឧទាហរណ៍ សម្រាប់ File Server ប្រសិនបើ RPO គឺ ១ម៉ោង អ្នកត្រូវធ្វើការ Backup ទិន្នន័យរៀងរាល់ ១ម៉ោងម្តង ដើម្បីធានាថាទិន្នន័យមិនបាត់បង់ហួសពីកម្រិតកំណត់។

RTO (Recovery Time Objective): តើប្រព័ន្ធ (AD, DNS, File Server) អាចគាំងដំណើរការ (Downtime) បានយូរបំផុតប៉ុន្មានដោយមិនធ្វើឲ្យប៉ះពាល់ធ្ងន់ធ្ងរដល់ប្រតិបត្តិការក្រុមហ៊ុន? នេះជួយកំណត់ថាតើអ្នកត្រូវចំណាយពេលលឿនប៉ុណ្ណាដើម្បី Restore ម៉ាស៊ីននិម្មិត (VMs) ទាំងអស់នោះឱ្យដំណើរការវិញ។

២. ការរៀបចំទីតាំងបម្រុង និងប្រព័ន្ធ High Availability (HA) ដើម្បីកាត់បន្ថយពេលវេលាគាំងប្រព័ន្ធ អ្នកគួររៀបចំយុទ្ធសាស្ត្រផ្តល់សេវាកម្មជាប់លាប់ (High Availability) និងទីតាំងបម្រុង៖

Active-Active ឬ Active-Passive: សម្រាប់ AD និង DNS អ្នកគួរមាន Server យ៉ាងហោចណាស់ពីរ ដើម្បីធ្វើការចែករំលែកបន្ទុក (Active-Active) ឬមួយធ្វើការនិងមួយទៀតរង់ចាំជំនួសពេលមានបញ្ហា (Active-Passive)។ ការធ្វើ Active-Active គឺល្អបំផុតព្រោះវាជួយរក្សាប្រព័ន្ធឱ្យដំណើរការជានិច្ច និងបង្កើនល្បឿនថែមទៀត។

Alternative Sites (ទីតាំងទី២): ក្នុងករណីបន្ទប់ Server ទី១ ឆេះឬខូចទាំងស្រុង អ្នកត្រូវពិចារណារៀបចំ Hot site (ទីតាំងមានម៉ាស៊ីន Server ដើរស្រាប់ និងទិន្នន័យដូចគ្នា), Warm site (ទីតាំងដែលមានឧបករណ៍តិចតួចគ្រាន់តែអាចឱ្យប្រព័ន្ធដំណើរការបាន), ឬ Cold site (ទីតាំងដែលមានត្រឹមតែបន្ទប់ទទេរងចាំយកឧបករណ៍ទៅដាក់) ដោយផ្អែកលើទំហំថវិកាស្ថាប័នរបស់អ្នក។

៣. ការការពារបរិស្ថានក្នុងបន្ទប់ Server (Physical Protection) Disaster មិនមែនមានត្រឹមតែការវាយប្រហារតាមសាយប័រទេ តែរួមបញ្ចូលទាំងបញ្ហាអគ្គិសនី និងបរិស្ថានក្នុងបន្ទប់ផងដែរ៖

ថាមពលអគ្គិសនីបម្រុង (UPS & PDU): អ្នកត្រូវបំពាក់ UPS នៅក្នុងទូ Rack ដើម្បីទប់ភ្លើងនៅពេលដាច់អគ្គិសនី និងការពារបញ្ហាភ្លើងលោតខ្លាំង (Surges) ដែលអាចបំផ្លាញ Dell Server។ អ្នកក៏ត្រូវប្រើប្រាស់ PDU ដើម្បីបែងចែកចរន្តអគ្គិសនីទៅកាន់ឧបករណ៍នីមួយៗក្នុង Rack ឱ្យមានសណ្តាប់ធ្នាប់ផងដែរ។

ការគ្រប់គ្រងសីតុណ្ហភាព និងសំណើម: បន្ទប់ Server ត្រូវរក្សាសំណើម (Relative Humidity) ចន្លោះពី 45% ទៅ 55% (ការពារកុំឲ្យមានកម្តៅអគ្គិសនីស្ទាក់ ឬច្រែះ) និងរក្សាសីតុណ្ហភាពចន្លោះពី 64 ទៅ 81 ដឺក្រេហ្វារិនហៃ (17-27°C) ដើម្បីការពារកុំឲ្យម៉ាស៊ីនឡើងកម្តៅខ្លាំង (Overheating)។

ប្រព័ន្ធពន្លត់អគ្គិភ័យ: ត្រូវដំឡើងប្រព័ន្ធពន្លត់អគ្គិភ័យប្រភេទឧស្ម័ន (Gas-based) ដូចជា FM200 ជាដើម ព្រោះវាមិនចម្លងចរន្តអគ្គិសនី និងមិនបន្សល់ស្នាមប្រឡាក់ដែលអាចខូចខាតដល់ Dell Server នៅពេលវាបាញ់ពន្លត់។

៤. ការ Backup ការកំណត់រចនាសម្ព័ន្ធ (Configuration Backups) ក្រៅពីការ Backup ទិន្នន័យ File Server អ្នកក៏ត្រូវតែ Backup Configuration របស់ឧបករណ៍បណ្តាញ (Switches/Routers) និងម៉ាស៊ីន VMWare ESXi ព្រមទាំង VMs ទាំងអស់ (AD, DNS) ផងដែរ ដើម្បីធានាថានៅពេលមានបញ្ហាខូចខាត អ្នកអាចទាញយកការកំណត់ទាំងនោះមកប្រើវិញបានភ្លាមៗដោយមិនចាំបាច់ចំណាយពេល Setup ពីសូន្យឡើងវិញ។

៥. ការធ្វើតេស្តផែនការសង្គ្រោះ (Tabletop Exercises & Testing) ការមានត្រឹមតែឯកសារផែនការ Disaster Recovery គឺមិនគ្រប់គ្រាន់ទេ។ ក្នុងនាមជា IT អ្នកត្រូវធ្វើការសាកល្បងអនុវត្តន៍ជាក់ស្តែង៖

រៀបចំការសាកល្បង Tabletop Exercises ដោយប្រមូលផ្តុំក្រុមការងារមកពិភាក្សាអំពីសេណារីយ៉ូគ្រោះអាសន្នផ្សេងៗ (ឧទាហរណ៍៖ ចុះបើ Dell Server រលត់ឈឹង? ចុះបើមាន Ransomware វាយប្រហារ File Server?) ដើម្បីស្វែងរកចំណុចខ្វះខាតនៅក្នុងផែនការ និងកែលម្អវាឱ្យកាន់តែប្រសើរ។

ត្រូវតែធ្វើការសាកល្បង Restore ទិន្នន័យ និងបើកដំណើរការ VMs ចេញពី Backup ឱ្យបានជាប្រចាំ ដើម្បីប្រាកដថាប្រព័ន្ធ Backup ពិតជាដំណើរការបានជោគជ័យ និងអាចសង្គ្រោះបានទាន់ពេល។